Δικαιωματική αριστερά και αριστερά των δικαιωμάτων

  Με βάση μια πρόχειρη αλλά σοβαρή συζήτηση σε ένα Ουζερί, άλλωστε εκεί έχω κάνει τις πιο σοβαρές συζητήσεις 

Δικαιωματική αριστερά 

Είναι της μόδας η λεγόμενη δικαιωματική αριστερά, η αριστερά των ατομικών δικαιωμάτων, η αριστερά των δικαιωμάτων των ταυτοτήτων, η αριστερά της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των μειονοτήτων και των μειοψηφιών.

Όντως η δημοκρατία στηρίζεται στο καθήκον της πλειοψηφίας να δράσει με βάση τα κοινό συμφέρον και παράλληλα με  βαση την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μειοψηφιών και των μειονοτήτων. 

Σε ένα μεγάλο βαθμό αναφέρομαι σε δικαιώματα τα οποία έχουν καλυφθεί ή τείνουν να καλυφθούν ή μπορούν να καλυφθούν στο σύγχρονο δυτικό καπιταλισμό, δίχως να έρθουν σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και τις ελίτ.

Φυσικά ο κόσμος δεν είναι μόνο ή δύση, η Ευρώπη και η Βόρειο Αμερική, υπάρχει και η Ασία και η Αφρική όπου η κατάκτηση των παραπάνω δικαιωμάτων δεν είναι τόσο εύκολη και απαιτείται σύγκρουση με τις εξουσίες και τις ελίτ.

Άρα σε ένα μεγάλο βαθμό η ικανοποίηση αυτών των ατομικών δικαιωμάτων σε ένα καθολικό παγκόσμιο επίπεδο έχει νόημα και αξία.

Η αριστερά των δικαιωμάτων 

Πέρα από την δικαιωματική αριστερά έχουμε την αριστερά της ελευθερίας, των ελευθεριών και των δικαιωμάτων.

Σε αντίθεση με την πρώτη η δεύτερη δεν μένει στα ατομικά δικαιώματα ή στα δικαιώματα των ταυτοτήτων, μειονοτήτων κτλ. 

Θεωρεί ότι τα παραπάνω δικαιώματα θα πρέπει να συνδυαστούν με τα λεγόμενα κοινωνικά, δημοκρατικά και εργατικά δικαιώματα.

Δηλαδή τα δικαιώματα σε μια εξασφαλισμένη εργασία με αισθητά μειωμένες ώρες εργασίας και με μισθούς που θα καλύπτουν το ευζήν.

 Τα δικαιώματα στην πρόνοια και στην ασφάλεια και στην σύνταξη.

Τα δικαιώματα στην υγεία, παιδεία, εκπαίδευση , ψυχαγωγία. , το δικαιώματα σε πολιτιστικά και πολιτισμικά αγαθά. 

Δικαιώματα καθολικής πρόσβασης παντού , στην τεχνολογία που δεν θα είναι εμπόρευμα. Σε ένα καθαρό φυσικό περιβάλλον που και πάλι δεν θα είναι εμπόρευμα.

Δημοκρατικά δικαιώματα που θα δίνουν την δυνατότητα αλλά θα αναδεικνύουν και το καθήκον συμμετοχής σε μορφές άμεσης Δημοκρατίας.

Κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα σε ιδιοκτησίας κοινής κτήσης και κοινής πρόσβασης. 

Αναφέρομαι σε δικαιώματα που αντικειμενικά αποκτούν χαρακτήρα σύγκρουσης με το καπιταλιστικό σύστημα. 

Μπορεί να αρχίσει η διεκδίκηση από τα σήμερα, αλλά σε ένα ρεαλιστικό επίπεδο δεν δύναται να ολοκληρωθεί παρά μόνο με την κατάκτηση της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας από τους καταπιεσμένους, τα κόμματα και τα μέτωπα τους.

Η διαφορά που υφίσταται με την κλασική ή  ορθόδοξη κομμουνιστική και άκρα αριστερά είναι ότι η εν λόγω αριστερά δεν περιμένει την κατάκτηση της εξουσίας για να ξεκινήσει το μετασχηματισμό την ξεκινάει από τώρα. 

Αυτό δεν συνεπάγεται ότι παράλληλα σπέρνει αυταπάτες πως όλα θα κινηθούν σε μια ευθεία και ομαλά, δίχως την σύγκρουση και την επαναστατική ανατροπή. Του εναντίον οργανώνει αυτή την σύγκρουση. 

Από αυτήν την άποψη η αριστερά της ελευθερίας, των ελευθεριών και των δικαιωμάτων είναι και αυτή μια αριστερά της ανυπακοής, της ρήξης και της ανατροπής.